Şu sıralar ülke gündemi hiç hoş değil, bok gibi.

Afyon'da mühimmat deposu patladı, sebebi bilinmiyor, 25 asker şehit.

Bugün 9 Eylül. İzmir'in kurtuluşu, Kurtuluş Savaşı'nın bitişi, CHP'nin kuruluş tarihi. Türkiye için çok önemli bir gün haliyle. Bu önemli günü kutlarken hala otuz yıldır süren terör olayları yaşanmakta, yürekler yanmakta. Ne zaman duracağını bilmiyorum, alt tarafı 23 yaşındayım benim yüreğim tükendi gitti bu haberleri görmekten, neden siyaset kurumu hala bir bok beceremiyor? ''Bunlar Amarikanın oyunu hacı yeaaaa'' diyenleri de ayrı bi sikmek istiyorum, amını siktiklerim hiç mi bu ülkeyi gerçekten seven yöneticiler gelmedi, hep mi Amerika, hep mi masonlar? Zaten biz Türkler olarak çok masumuz, çok iyi davranıyoruz, sevip okşuyoruz Kürtleri gördüğümüz her yerde değil mi? Düşman hep dışarıda, içerisi süt liman değil mi? Empati yoksunu yarrak kafalılar.

Soruna çok yüzeysel yaklaştığımın farkındayım, Kürt sorunu haliyle çok çetrefil, neresinden başlanmalı, açıkçası iyi kötü siyaset bilimine ilgi duyan biri olarak ben bile bilmiyorum. Yalnızca içimi dökmek istedim. Ama ben bu ülkeye ''şehit'' olmak istemiyorum, bunu biliyorum, bu ülke bana ne verdi? Ya da ben ne için canımı vereceğim, biri bana söylesin. Otuz yıldır vatan sağ olsun, he abi he amına koyim.

Bugünlük de bu kadar olsun bakalım, bu kadar siyasi yazacağımı tahmin etmiyordum ama durum böyle, yalan mı?